MXP

MXP bouwt een kleine, HTML-achtige opmaaktaal in de tekst die een server stuurt: <send> voor een klikbaar commando, <a href> voor een link, elementen voor kleur en lettertype, en een mechanisme waarmee een server eigen tags kan definiëren. Het onderhandelt op telnet-optie 91.

Het ontwerpprobleem zit er inherent in en is interessant: de opmaak reist in dezelfde stroom als de tekst, dus een server moet oppassen met tekst die er uitziet als opmaak, en een client moet oppassen met wat hij weergeeft. Precies daarom definieert MXP beveiligingsniveaus — een tag die binnenkomt in een regel chat van een andere speler is niet hetzelfde als een tag die de server zelf uitgestuurd heeft.

Klikbaarheid is waarom mensen het willen

Waar MXP in de praktijk vooral voor gebruikt wordt, is north en namen van voorwerpen veranderen in dingen waarop je kunt klikken. Voor een nieuwe speler scheelt dat aanzienlijk, en daarom blijft het protocol geïmplementeerd worden ondanks zijn complexiteit.

Pueblo is die andere

Pueblo is ouder dan MXP en doet soortgelijk werk met een andere aanpak, die letterlijker de vorm van HTML heeft. Een client die het ene ondersteunt, ondersteunt het andere vaak niet, en de twee zijn makkelijk te verwarren bij het lezen van een functielijst — een fout waarmee we in de clienttabellen in dit onderdeel hebben moeten oppassen.

Wat we meten

Servers die telnet-optie 91 aanboden in een handshake die we waargenomen hebben. Er wordt minder vaak over MXP onderhandeld dan over de out-of-bandprotocollen, deels doordat veel van zijn waarde gerealiseerd wordt door servers die de opmaak gewoon uitsturen en hopen, zonder ergens over te onderhandelen — en dat kunnen wij niet zien.